Blog

Przyjmij mentalność “tak, i”.
Więcej czasu spędzaj ze sobą.
Wizualizuj swoją przyszłą wersję siebie.

Trudno krócej, prościej i dosadniej powiedzieć, co dziś jest warte uwagi i naszego czasu, pracy nad tym, by tak właśnie umieć, wdrożyć i działać.
Spędziłam ostatnie dni na konferencji, która traktowała o wielu ważnych sprawach. Mówiło się wiele o tym, co my dziś w czasach AI musimy. Co ono (AI) umie, co nam zabiera i jeszcze zabierze, co zmienia w pracy. A także o priorytetach życia, bycia, przywództwa, zarządzania i wreszcie jakim być pracownikiem. Co powinniśmy, czego nie, kim byliśmy jako starzy zarządzający i pracownicy, a jacy mamy być w dobie AI, empatii i DEI…

Pozwolę sobie podsumować to tak:

Przyjmij mentalność “tak, i”

Zmieńmy nawyki szkolne, zawodowe i życiowe z “nie, ale” na “tak, i” niech nasze podejście będzie otwarte na słuchanie, eksperymentowanie i ciekawość rozmówcy (to proste jest, ale …. heh!
… bo czas, bo bieg życia, więc tak będzie szybciej, wygodniej zdecydować, w starych schematach. Otwórzmy się, bądźmy ciekawi opinii, podejścia innych, zadawajmy pytania
i eksperymentujemy. Tylko tak urodzi się nowe.

Więcej czasu spędzaj ze sobą

Ameryki nie odkryjemy mówiąc o wszechogarniającym przebodźcowaniu nas wszystkich. Czy oznacza to, że chętnie spędzimy kilka, kilkanaście dni w odosobnieniu, bez zajęć alternatywnych i narzędzi, które wypełnią nam czas?
Myślę, że każda godzina, dwie… dzień jest już czymś dobrym. Frederik mówi, w swojej książce, że spędził 10 dni na pustyni, medytując codziennie po 12 godzin w samotności, bez niczego! Budzi to we mnie panikę… ale po chwili zastanowienia mam głównie myśl, czy i ile mogłabym sobie dać w prezencie piękniejszego, jeszcze bardziej uważnego jutra, dzięki temu.

Więcej czasu spędzaj ze sobą

Now you talking to me! 🙂
Już w 1865 roku w książce “Przygody Alicji w Krainie Dziwów” Alicja prowadziła dialog z Kotem – Dziwakiem którego zapytała, którędy iść, a ten zapytał dokąd chce dojść, bo trudno poinformować Cię, którędy powinnaś pójść, skoro nie wiesz dokąd chce dotrzeć.
Czy to nie jest swoista metafora wizualizacji?
Niezależnie od czasów, trendów, mody i prelegentów konferencji w XXI wieku wciąż dojść możemy tam, dokąd starcza naszej dokładnej, sprecyzowanej wizji na siebie.
Czy można powiedzieć, że świat nie ma dla nas nic nowego w podstawie swych teorii, a jedynie różni się forma ich podania, z uwagi na to, czy mamy “rok mobile” czy “dobę AI”?

Zastanawiam się jedynie, jak to się ma bycia w strefie komfortu, więcej o tym tutaj https://skorwider.pl/nieznosna-nieruchomosc-horyzontu/
A o Frederiku tu: https://www.cnbc.com/2024/07/05/ex-google-chief-innovation-evangelist-shares-best-life-lessons.html

Tyle się mówi o tym, by być tu i teraz.
Wiele się mówi o skupieniu i o uważności.
Wydawałoby się, że ludzie w końcu odrobili lekcję i mniej uczestniczą w wyścigu o wszystko…

Nie skończył się jeszcze panel, wykład, prelekcja, prelegent nadal na scenie dwoi się i troi by utrzymać uwagę i zainteresowanie a ludzie na sali w szale i całkowitym oddaniu, by nie powiedzieć obłędzie, cyzelują swoje posty na wszelkie “sociale”. Cytaty, zdjęcia, złote myśli, linkowania, oznaczenia, hasztagi… większe, mniejsze, boldem, a może jeszcze tak, a może siak…

Czy gra idzie o to, kto pierwszy, czy gra idzie o to, kto mądrzejszy, a może kto bardziej perfekcyjny w ujęciu, zdjęciu, pomyśle i przekazie?

…. i tak oto siedzę w lobby konferencyjnym, drugi dzień konferencji dobiega końca, a ja nic jeszcze nigdzie nie opublikowałam.

Mam natłok myśli, pomysłów przynajmniej na kilka postów
i wiecie co, nie poddam się jednak temu, czego nie rozumiem.
Wrzucę moje posty, w moim odpowiednim tylko dla mnie czasie.